Dag 6 - Quarantaine dagboek

 

Gezondheid: Geen hoofdpijn meer voor Juno, veel vermoeidheid voor mij.

Gespeeld: Geen enkel spel vandaag...

Geknutseld: Urenlang getekend aan een Sint-lijstje en tekeningen. 

Geruzie: Er werd geruzied om het zwarte potlood. En de gom. En de lat. 

Gegeten: Gezonde ontbijtwafels met banaan en ahornsiroop. Boterhammen. Vegan pompoen mac'n cheese, lekker! 

Gelachen: Oona die al zingend een liedje zocht op google. Terwijl ze in bad zat. En warempel, we hebben het gevonden. 

Geleden: Alle maaltijden duren lang. Hoe meer tijd, hoe trager ze eten. En dan lees ik de krant of kijk ik op mijn gsm, wat hen dan weer ergert, waardoor ze nóg trager eten. En ik me nog meer verveel. Dus de krant pak. Enzoverder, enzovoort. 

Gewandeld: heel Berchem door op zoek naar een versierde postbus. Je kan de brieven aan de Sint natuurlijk in elke brievenbus posten, maar zo'n exemplaar met baard is toch veel leuker? Gek genoeg was de brievenbus aan het station niet versierd. Oona herinnerde zich precies een versierd exemplaar verderop. 7000 stappen, joehoe. 

Gekeken: K2 zoekt K3, hoe lang duurt dat nog? 

Gelezen: Oona las Pluk redt de dieren en ze vond het zo mooi, ze heeft het naverteld aan mij en Juno. Met Juno las ik Jubelientje. En we lazen ook een AVI start boekje dat best grappig was. 

Slecht nieuws van de dag: koffiebar Kornél bleek plots gesloten. Ochtenddrama. Maar veel erger:  als je met niet-gevaccineerden in discussie wil gaan, moet je je dus ook goed voorbereiden. Ik vind het verspilde energie, maar ik kan het ook niet verdragen. 

Goed nieuws van de dag: Stoepbezoekjes van Oma en nichtje Alia en tante Lea. Morgen nog één dag en dan laat ik de meisjes in handen van Michiel. Het is wel goed geweest... 

Dag 5 - Quarantaine dagboek

 

Gezondheid: Juno had de hele dag hoofdpijn. Nog eens een zelftest gedaan (ze is zo stoer) maar gelukkig weer negatief. 

Gespeeld: Monopoly. En dat verliep exact zoals ik had verwacht: het duurde heel lang en uiteindelijk vloog het spelbord door de lucht. Met Juno ook nog Bunny Hop, dat verliep gelukkig rustiger.  

Geregeld: mijn theaterticket voor zondag doorgegeven aan een vriendin. In principe zou ik mogen gaan (als ik babysit zou vinden, maar eigenlijk is het beter als hier niemand komt ...). Ik vind dat een te raar idee, om toch mogelijk besmet in een theaterzaal te gaan zitten. Wel jammer! 

Geknutseld: Juno maakte weer een heel mooie tekening om op te sturen naar de Sint. Oona tekende zeer precies een xylofoon, zodat ze kan oefenen voor het schoolorkest. 

Geruzie: Monopoly is niet goed voor de gezondheid. 

Gegeten: We bestelden poké bowls. Ieder kon zelf zijn bowl samenstellen, het smaakte ons ontzettend! 

Gelachen: 'Eigenlijk is de Sint een nachtdier hé. Maar dan een mens.'

Geleden: .We gingen niet naar buiten vandaag, dat was geen goed idee. 

Gekeken: de aankomst van de Sint! De meisjes (ze vinden alles spannend) knepen in elkaars hand. Ik pinkte een traantje weg. 

Gelezen: Ik bestelde een nieuw boek van de Moemins: Het raadselachtige eiland. Héérlijk, vanaf de eerste zin. 

Slecht nieuws van de dag: ik kan me niets herinneren dus dat lijkt me goed. 

Goed nieuws van de dag: Ik bedacht een stom woordmopje, iets met mijn chiro-vriendinnnen met wie ik volgend weekend eindelijk op weekend ga (als ik tenminste niet positief test...). Het voelde heerlijk om plots zo'n inval te krijgen. Als mijn creatief brein kan werken, dan gaat het goed. 

Dag 4 - Quarantaine dagboek

 

Gezondheid: alles chill. We moeten alledrie soms niezen maar dat zegt dus niks.

Gedoe:  45 minuten aan de lijn met contact tracing... De arme man was heel vriendelijk, ik had spijt dat hij ineens had opgehangen, nog voor ik hem dat kon zeggen. Hij gaf ons helaas de verkeerde quarantaine-regelingen (we volgen wat er nu op de sciensano-website staat). 

Gespeeld: de meisjes hebben even Ringo Flamingo gespeeld toen ik een dutje deed, maar ze schakelden snel over op de tablet. En we speelden Mysterium: een mix van Cluedo en Dixit. Een complex spel en volgens mij veel leuker met meer spelers. Het concept is echt tof en het is fijn om samen met je kinderen de logica van de verbeelding te volgen... 

Geregeld: Chiro verwittigd, voordat contact tracing dat ging doen. Dat vond ik vervelend. Gelukkig is daar ook de richtlijn dat niet álle kinderen getest moeten worden zolang het bij 1 besmetting blijft. 

Geknutseld: een dag zonder het tekenen van een eenhoorn, is een dag niet geleefd (Juno - 6 jaar)

Geruzie: kleine ruzietjes maar geen ontploffingen. Oona biedt spontaan een stukje van haar wafel aan en Juno zegt super lief en oprecht dankjewel. 

Gegeten: Een vieruurtje in het park. Gestoofde venkel met kaasburgers en gebakken gnocchi's. 

Gelachen: flauwe mopjes uit het moppenboek

Geleden: Ik wil niet naar het park! Het park is stom! (... twee uur later...) NEE! Ik wil niet naar huis! We moeten in het park blijven!  

Gekeken: geen idee waar ze naar keken maar het was met veel onderhandeling

Gelezen: Ik mag Ibbeltje niet voorlezen... Oma bracht boekjes uit de kringloop dus we lazen een vintage-Tiny. 

Slecht nieuws van de dag: het gaat niet goed met de corona-cijfers. En alle meningen zijn weer ontploft... En ik heb teveel tijd om op sociale media alles te volgen. Voor de meisjes was het slechte nieuws dat er toch wat schoolwerk wachtte... ze hebben allebei goed onderhandeld over wat er wel/niet gemaakt moet worden. 

Goed nieuws van de dag: De Sint is er bijna! Een kleine hulppiet was de hele dag in haar nopjes! 

Dag 3 - Quarantaine dagboek

Gezondheid: twee dochters alive and kicking. Bij mij zit er iets scheef in mijn rug... hopelijk helpt een heet bad. 

Gedoe: ik liet vandaag een eerste pcr test afnemen en dat ging weer vlot. Ik kreeg ook al na zes uur resultaat! Blijkbaar doen die commerciële labo's er veel veel langer over... het is maar een tip. 

Gespeeld: nieuwe spelletjes geruild via het geweldige Wisselspel. Muizenval spelen was heel leuk. Ik maakte met Juno ook drie puzzels. Ringo Flamingo viel een beetje tegen. 

Geregeld: nonkel Stefan kwam ons bevoorraden met een paar boeken. En we begrijpen nu finaal de huidige quarantaine-regels. 

Geknutseld: Oona frustreerde zich met haar 3D pen (ik vind dat ook brol). Juno maakte een knutselding met een glitterset. 

Geruzie: er wordt na drie dagen al eens wat sneller naar elkaar geschreeuwd. Het opbouwen van Muizenval was een uitdaging voor iedereen. 

Gegeten: verse knolselder/pompoen/wortel soep met boterhammetjes. En 's avonds versgemaakte pizza, met pizzadeeg van allemaal restjes bloem. Ik had gisteren al aubergines gegrild, oh zo lekker. Maar het beste was het bananenbrood met chocolade dat Oona helemaal alleen maakte! 

Gelachen: Juno haar danspasjes op de cult-hit Schumacher.

Gekeken: K2 zoekt K3, we kijken die shows in stukjes, en gelukkig maar, want dat duurt zo lang... Ik probeerde ook naar een anti-vax docu te kijken, maar dat hield ik niet vol. Al wil ik het beter begrijpen want ik ben nog altijd boos. 

Gelezen: Oona is begonnen in Marc De Bel, benieuwd wat ze ervan vindt. En ik bestelde Ibbeltje van Annie M.G. Schmidt. 

Slecht nieuws van de dag: geen tijd gehad voor een minidutje en dat wreekt zich. Morgen terug. 

Goed nieuws van de dag: mijn pcr was negatief, Juno haar zelftest was negatief. En Juno mag samen met Oona uit quarantaine, als ze op het einde een negatieve pcr heeft. Toch een heel verschil, tien of zeventien dagen. 

Dag 2 - Quarantaine dagboek

 

Gezondheid: Oona is er zo goed als bovenop. Goed geslapen, vrolijk opgestaan. Tegen de avond was ze wel moe en haar eetlust is er nog niet echt helemaal, maar ze was opgelucht dat ze zich beter voelde. 

Gedoe: de hele dag wachten wachten wachten op de uitslag van de testen. Het is zo druk dat het systeem weer behoorlijk onder druk staat. 

Gespeeld: ik deed een dutje en de meisjes speelden Onderuit. Veel geroep. Ik vermoed dat het tactisch niveau van een tienjarige versus dat van een zesjarige tot frustraties leidde.  

Geregeld: niks denk ik. De was gedaan?

Geknutseld: Juno maakte een heel mooie tekening. Oona werkte bijna een uur aan een schema op het schrijfbord, maar ze was de hele tijd het 'systeem' aan het herbekijken. 

Geruzie: tablet-crisis. Iets met De Smurfen en de Zoete Zusjes, voor de kenners. 

Gegeten: vegan hotdogs (van AH-huismerk, ik vond ze lekker!) en tarte tatin van knolselder/appel/witloof met veldsla/peer. 

Gelachen: met een herfstblad, zie foto. We gingen niet naar een speeltuin maar naar de Wolvenberg, daar zijn alleen maar mensen met honden en dan hebben de meisjes geen enkele moeite om afstand te houden. 

Geleden: kinderen die willen helpen koken. Je zou daar blij mee moeten zijn. Maar. Echt. 

Gekeken: zie geruzie

Gelezen: een heel grappig boekje van de bib over bacteriën: Niet aan dit boek likken. 

Slecht nieuws van de dag: de testresultaten. Oona is sterk positief. Juno is negatief. Dus quarantaine van minstens 17 dagen voor Juno. Voor ons als gevaccineerde volwassenen niet helemaal duidelijk, we bekijken het stap voor stap. 

Goed nieuws van de dag: Oona moet geen tweede test doen. 

En ik? 

Opgestaan met iets dat scheef zit in mijn rug, en dat zeurt al de hele dag. En ik ben moe. Veel te veel op mijn telefoon zitten kijken in afwachting van die resultaten. Me boos gemaakt op alle niet-gevaccineerden en geprobeerd om mijn gedachten daarrond helder te formuleren, maar dat is toch niet helemaal gelukt. Maar de dag ging eigenlijk wel weer snel voorbij... 

Dag 1 - Quarantaine dagboek

Gezondheid: Oona is slapjes. Juno heeft alle energie die je verwacht bij een zesjarige en nog een tikje meer. Mijn zelftest was negatief zoals verwacht. Het is 'dag 2', omdat gisteren de symptomen bij Oona begonnen en ze een positieve zelftest deed. 

Gedoe: met een zieke Oona op de fiets en Juno achterop naar een labo in de buurt voor een PCR test. We waren te laat én ik was de ID-kaarten vergeten, maar dat bleek dan toch allebei niet zo erg. Juno was heel stoer (het was haar eerste test), bij Oona was het weer heel pijnlijk. We gaan volgende keer vragen of het ook in haar rechterneusgat kan. 

Gespeeld: Het kaartspel Hippe kippen, Oona en ik worden er te goed in. Ook Scrabble voor het eerst met Oona, maar ze heeft pech dat ik daar nu eens écht goed in ben. Ze speelden ook een dierenmemory uit het Zoo-magazine en een soort wie-is-het. En dat allemaal zonder geroep. 

Geregeld: de spelletjeskast hebben we gereorganiseerd en we hebben nieuwe tweedehands/ruil-spelletjes besteld. 

Geknutseld: Juno maakte een libelle van een keukenrolletje en vouwde een koala. 

Geruzie: een koala is een zen-dier, een koala vouwen is niet zen.

Gegeten: fruitsla 's ochtends, 's middags brood met een eitje, 's avonds spaghetti met paprikareepjes uit de oven. Het smaakte ons, zelfs Oona kon wat eten. 

Gelachen: er hing plots een sneetje kaas op mijn poep. Het is me niet helemaal duidelijk hoe dat is kunnen gebeuren, maar het was wel heel grappig. 

Geleden: de jazz-impro op de piano van Juno. Toen ik haar zei dat mijn hoofd daar te moe voor was, schakelde ze vlotjes over op bestek-percussie. Au. 

Gekeken: Juno keek wat YouTube brol, 's avonds keken we nog een stukje 'K2 zoekt K3'. Of ja, zij kijken, ik typ dit :-).

Gelezen: Oona las 'De juwelendief' uit en vond het een van de beste boeken ooit. Ik las om vijf uur 's ochtends in een boek over filosofie en het boeddhisme, ik ga die pagina's moeten herlezen denk ik. Ik zoek nog nieuwe voorleesboeken. Maar... 

Slecht nieuws van de dag: de bibliotheken in Antwerpen zijn ALLEMAAL gesloten tot 16 november. Ik kijk uit naar een nieuw, beter bibliotheeksysteem maar wat een karma dat die sluitingsperiode net samenvalt met onze quarantaine...

Goed nieuws van de dag: verzekeringen! Dit weekend zouden we met een lieve vriendin en onze dochters een weekendje doorbrengen in Centerparcs. Ik had de geniale ingeving een tijd geleden om bij de herboeking (uiteraard, corona....) ook een 'multi risk' verzekering te nemen. Het ziet er dus naar uit dat we ons geld terugkrijgen en we een nieuw moment kunnen inplannen 

En ik? 

Om 11u was ik doodop. Maar vanaf dan, moest er niets meer. Alles wat ik moest regelen, had ik geregeld. Het lukte me om een mini dutje te doen. Ik heb de avond gehaald. Niet denken aan de volgende dagen en hoe die zouden kunnen verlopen. Deze dag is gelukt. Nu wat meer en beter slapen dan voorbije nacht. 

Én én.

Het gaat niet vooruit. Ik voel me niet beter. Ik heb nog steeds geen idee wat er nu eigenlijk aan de hand is. Ik zie geen oplossingen. Sinds begin september hang ik in de zetel. Door serieuze concentratieproblemen en een lamlendige vermoeidheid was werken plots onmogelijk.

Ik heb één ding geleerd. Het is soms én én.

Ik vond mezelf heel wat toen ik een aantal jaren geleden zag dat er heel veel grijs was. Ik gaf het zwart/wit denken op en ontdekte de nuances van grijs. Grijs is een veel rijkere kleur, veel dieper dan het vlakke wit of zwart. En gradatie geeft beweging: dan weer lichter, dan weer donkerder. Het was gewoon makkelijker om de wereld in al zijn grijsheid te zien in plaats van het dwingende zwart of wit. Ik gaf mijn eigen eis tot consequentie en duidelijkheid op en omarmde een mildere houding om de dingen en het leven zelf in al zijn tussenkleuren te zien. Niet dat het me altijd lukte, maar ik ging echt anders kijken.

Nu ontdek ik weer iets anders, al strompelend, hakkelend en in slapeloze, onrustige nachten. Soms bestaan zwart en wit gewoon naast elkaar. Iets heel licht staat zomaar plompverloren naast iets heel zwart.

Stel je een idyllische zomeravond voor. Met iemand die je heel leuk vindt, en het is allemaal spannend en prettig en intens en grappig. Dan is er plots, ondanks het zachte briesje, de wijn, de twinkeloogjes, een weergaloze kracht die aan je trekt. Een zwaarte greep me aan de enkels en wijkt niet sinds die zomeravond, al weken niet, wat ik ook probeer.

Ik voel me ellendig, moe en vooral zwaar. En tegelijk voel ik me licht, blij, geliefd, verliefd.

Ik heb gewenst dat deze nieuwe liefde me later was overkomen. Ik zou me door deze donkerte worstelen en er dan ‘klaar’ voor zijn. Een overgang, gradatie, van heel donker naar heel licht. Dat is geen realistische gedachte natuurlijk (het is wat het is, ik kan niet ingrijpen op de tijd) maar ook geen helpende gedachte.

Het is verwarrend om én verliefd én depressief te zijn. Het is gekmakend om het ene moment met mijn meisjes heel hard te lachen met erwtjes die van ons bord springen en het andere moment het moederschap als een uitputtende en zelfs onmogelijke opdracht te zien.

Deze intense gevoelens zijn daar, naast elkaar, in mijn ene hoofd, in het enige lijf dat ik heb. Het maakte me zenuwachtig, onzeker en soms radeloos.

Ik wil de liefde niet uitstellen (als ik dat al zou kunnen). Ik kan de depressie niet snel even oplossen. De enige optie is om deze gelijktijdigheid van iets zwart en iets wit te aanvaarden, zelfs te omarmen.

Ik ben niet naïef. Hij kan me niet helpen, hij kan niets beter maken, hij kan niets voor me oplossen. Maar op een ochtend, toen ik weer wakker werd met loodzware pijnlijke benen en een onrustig lijf, draaide ik me om en zag ik hem, slapend, warm, rustig.

Met hem heb ik nog iets anders om naar te kijken. Het donker wordt niet minder, niet kleiner. Maar er is ook licht, lucht. Dus ik hoef me soms maar even om te draaien.

Het ene moment loop ik verloren in zware gedachten, en wil ik schreeuwen wanneer het nu eindelijk eens ophoudt. Het volgende moment zit ik in een houtgestookt bad onder de volle maan naast hem, zijn ogen twinkelen als nooit tevoren.


Het is én én.
Dat is verwarrend.
Maar het is vooral ook goed.


Ik ben goed omringd: professionele hulp, mijn meisjes die veel meer begrijpen dan ik dacht, familie, geweldige vriendinnen (ik sta ervan te kijken hoeveel ik er wel niet heb!), collega’s die heel begripvol reageren. Ze nemen me mee naar rustige plekken, ze maken lekker eten voor me. Ze zeggen me allemaal dat het goed komt en dat ik het tijd moet geven en dat ik het gewoon maar dag per dag moet bekijken. Ik voel weerstand tegen die clichés maar zij zeggen het, en ik geloof hen.

En hoe moeilijk de dag ook is, ik kan me omdraaien, naar het licht. Het licht is er ook.