Hoe doen die andere ouders dat?

En toen zei de directeur, die er helemaal uitzag als een schooldirecteur, hoe laat de nieuwe kleuterschool gedaan zou zijn. Om 15u20 om precies te zijn.
Ik had een tijd ontkend, zei mijn lief, en hij had gelijk. Want een kind dat iets na drie van school komt en een moeder die iets voor zes thuiskomt, nou, dat past niet helemaal.
Paniek. Maar ook ongeloof. De refter (melkbusjes en thermossen stonden klaar) zat vol ouders en jengelende kinderen. Hoe gaan zij dat in godsnaam allemaal regelen? Kinderen collectief in de nabewaking steken? Onszelf wijsmaken dat we wél goede ouders zijn omdat we in het weekend echte quality-time hebben?
Gelukkig is mijn lief een rustige mens. Een berekening en wat gepuzzel en ons leven ziet er vanaf november wél haalbaar uit. Een combinatie van 4/5 werken (wat nu ook het geval is) en  een beurtrol voor langer werken/vroeger stoppen moeten ons allebei genoeg tijd gunnen met ons schatje en daarbij rekenen we op de bijzondere flexibiliteit van ons beider werkgevers. Hebben wij even geluk.
Dat nieuwe buurtschooltje zal het hopelijk niet worden, want de klaslokaaltjes waren niet groter dan de gemiddelde living. Ik overdrijf niet eens heel erg. De ouders hadden zich allemaal in dat klasje gepropt, wat de sfeer natuurlijk ook niet ten goede komt, maar het beviel ons niet.
Maar de echte paniek zal voor over een paar maanden zijn. Als er geen plek is voor ons schatje in één van top tien (!) aangeduide voorkeurscholen. Dat gebeurt, echt. In de net haalbare weekplanning past wellicht geen fietstocht naar de andere kant van de stad. We gaan alvast op bezoek bij multiculturele schooltje op 100m en de freinetschool op 400m afstand. En dan vullen we braaf onze top tien in en wachten geduldig af.
We hebben één zekerheid. 15u20, zo laat stoppen ongeveer alle Antwerpse kleuterscholen.

Cultuur met de kleintjes: Caban

De meeste ouders kijken reikhalzend uit naar het moment waarop kleine pruts voor het eerst zit, kruipt en vooral, stapt. Leuk, absoluut, maar ik kijk uit naar dít moment. Samen met het mooiste en liefste meisje van de hele wereld naar een voorstelling. Muziek, theater, ... het maakt me niet. Maar samen genieten en ons laten betoveren door het het wonder dat op een podium gebeurt.
Ein-de-lijk was het dan zo ver. 20 maanden op de wereld en eindelijk kon ze mee. Ik zit aan de bron voor cultuur- en vrijetijdsinformatie, dus wat een geluk. Zoals iemand die in een fietsenwinkel werkt, ontzettend blij is als dochterlief kan fietsen. Denk ik.

We gingen naar Caban van Theater De Spiegel. Geen voorstelling, maar een 'knusse speelruimte'
Oona en ik hadden maar nog 3 andere mama's mee getroond, een papa en 6 (!) vriendjes tussen 6 maand en 3 jaar. En hop, schoentjes uit, jasjes aan een mooie boomkapstok en spelen maar. Er stonden een aantal installaties die heel erg uitnodigen tot spelen. En dan doken er spelers/acteurs/muzikanten op die iets deden en de aandacht van de kleine koters trokken. Of niet. Dat was niet erg. Kruip dan nog maar eens in de tunnel, rol nog eens met je rammelei of kijk eens onder het bed.
Het was heerlijk kijken en spelen. Oona was moe, maar de vriendjes genoten des te meer. En alles was toch zo in orde. Op het werk hebben we de voorbije maanden hard gewerkt rond familievriendelijkheid en het is zo tof om zien dat sommige organisaties daar helemaal in mee zijn. Verzorgingskussen, buggeyparking, rusthoekjes, drankjes, allemaal voorzien en dat op een heel ongedwongen prettige manier.


Meisje, we gaan nog veel mooie dingen zien.

Alle foto's: Marion Kahane

Krokokk

Ki is kiwi. Ka is kaas. Wa is water. Klank voor klank, woord voor woord.
En elk woord komt met een vinger die wijst en een blik die bevestiging zoekt.
Snee? Ja liefje, sneeuw.
Krokokok? Ja liefje, krokodil.
Gwaf? Ja liefje, giraf.
Ze wil voluit meedoen in het leven. Praten maar ook doen. Sokken uittrekken, in de pot roeren, de tafel schoonvegen. Ze vindt mijn telefoon, legt hem tegen haar oor en ijsbeert door de kamer. Joooaaaaa, joa, klinkt het. Ze praat mét intonatie maar zonder betekenis voor zich uit. En dan kijkt ze me met haar indringende oogjes aan en wacht. Ze wacht tot ik iets zeg, want zij wil wijzen en antwoorden.
Wil je op de schommelschaap? Joaaaa.

Gezien: Bloed (FroeFroe) en Wiejoow (HETPALEIS)

Zaterdag was het 24u van het podium en het was de moeite.
Ik vind dat tof, zo'n festival, op korte tijd véél zien en doen.
Ik zag Bloed van FroeFroe en vond het goed. Sneeuwitje meets vampieren, of zoiets. Grappige voorstelling, met veel dubbele bodems, nooit plat. En wat een prachtige scènebeelden, alweer. Wat ze vormelijk doen met authentieke poppenkastpoppen was zo mooi. Kijk naar het filmpje en stop op 0:23.

Een geniale weergave van de zeven dwergen. En dan wordt het nog beter met de kaboutermustskes als vingerpopjes.
De live muziek maakt het weer helemaal af. Het was misschien alleen wat veel. Muziek, poppen, acteurs, projecties, kostuums,... Voor mij mocht het wat uitgepuurder. Maar ik stel voor dat je gewoon zelf gaat kijken, op Fortbom bijvoorbeeld, zo'n fijn festival. Nog lang wachten, dat wel.


's Middags zag ik Wiejoow in HETPALEIS. Goed idee, een voorstelling maken zonder woorden. En de eerste scène met de reuze ballon was heel amusant en sympathiek. Maar het kon me niet blijven boeien. Knotsgek spel met soms grappige geknutselde attributen en voertuigen. Maar het miste de poëzie, de afwerking. Was het de muziek die me niet kon raken? Het spel dat te vaak een rommeltje was? Het te gemakkelijk scoren met black-light effect? Ik weet het niet. En het maakt niet uit. Want in de zaal zaten veel kindertjes op het puntje van hun stoel. Ze hebben zich niet verveeld, integendeel. Dus dan is het niet erg dat deze saaie volwassene het niet helemaal begreep.

voornemen #3: goed eten, wat eigenlijk tien voornemens in één zijn. En een bonus.

• meer bio

Aha, nu is er ook een Bioplanet in de buurt. Ik kook tegenwoordig meer 'volwaardig vegetarisch' dus zonder er gewoon een burger bij te smijten, maar in de Bioplanet is zoveel keuze aan burgers, ik had de eerste keer toch al direct een voorraadje in geslagen en kocht nep-spekjes die smaakten.
Die winkel ligt wel gevaarlijk in de richting van IKEA waar we dan snel snel nog even binnenstappen en totaal onethische, niet ecologische brol kopen wellicht. Wilskracht zal er nodig zijn

• lokaal

De korte voedselketen. De ecologische voetafdruk kun je serieus verminderen door eten te kopen dat van niet te ver moet komen. Een boerenmarkt is dan zo slecht nog niet. In Lier passeerde ik heel toevallig zo'n marktje en daar had een boerinneke zelfs al pompoen in stukskes gesneden. Op zondag zou er op het Falconplein een biomarkt zijn, dus ik neem me voor de Hollanders op de vogelenmarkt te ontvluchten en eens naar daar te gaan.
Goed nieuws gelezen gisteren in Goed Eten, limoenen, avocado's, mango's en gember komen met de boot, en dat valt geweldig goed mee qua CO2 uitstoot. De appelsienen uit Italië doen meer kwaad blijkbaar. En keniaanse boontjes, verse kruiden en bloemen zijn al helemaal te zot. Maar kiwi's, zo beweert mijn broer de matroos, die komen één keer per jaar naar ons land, en die liggen daar dan gewoon te liggen en worden pas rijp als ze uit hun bewaring worden gehaald. Fictie of feit? Wie weet dat? 

• meer fair trade

Maar dat vloekt dan met het lokale. Ik ben daar nog niet helemaal uit. Misschien moet ik dus gewoon  dingen die sowieso van ver moeten komen (bananen)  voor Fair Trade kiezen, en dingen die hier worden ook worden gemaakt, lokale producten (chocolade?). Ik peis er nog eens over.

• minder kleur- en bewaarstoffen

Ik heb vroeger eens een paar keer volledig onder de rooie boebelen gestaan. Daar is een prachtig woord voor, netelroos. Verder niks prachtigs aan en nooit helemaal opgehelderd wat de oorzaak was. Maar het vermoeden ligt bij kleur- en bewaarstoffen. Ik heb nog altijd die documentaire niet gezien waar ik vorig jaar van sprak, dus dit voornemen blijft netjes staan.

• minder aspartaam en ander zoet vergif

Ik geloof niet in complotten en in voedingsapocalypsen waarbij iedereen die nu cola light  drinkt over tien jaar zwarte tenen krijgt en beharing op de rug. Maar aspartaam en consoorten, dat kan eigenlijk toch niet gezond zijn? Dat is toch gewoon chemische brol? Op kantoor is de Cola Zero en een kleine verslaving moet overwonnen worden.Maar light kaas en consoorten, ik moet misschien gewoon wat minder kaas eten?

• meer noten

Super lekker. Gewoon daarom.

• meer aardappelen en daar meer in variëren

Daar wordt ge dus niet dik van. Zegt een theorie. Dat is maar vier punten. En ok, aardappelen schillen is meer werk dan een pak pasta of rijst in het water smijten. Maar dat duurt nu ook geen uren hé. Ik schat een minuut of vijf. De investering waard.  Ne gekookte patat, dat vind ik niet altijd lekker. Voor dit jaar daarom meer puree, rosti's (nog nooit gemaakt), gebakken patatjes en gratins.
En misschien zelfs al eens 's ochtends patatten schillen, alvast de pot met water en patatten op het vuur zetten voor 's avonds. De perfecte huisvrouw komt akelig dichtbij.

• meer fruit

Op mijn werk staat er quasi altijd een kom fruit. Daar liggen meestal enkel appels in, maar dan nog, verwend nest dat ik ben. En dan nog te lui zijn om een stuk te pakken, te pellen of te schillen eventueel en op te eten. Dat moet veranderen, nu meteen. In plaats van de Cola Zero een appel. Klinkt goed.

• minder eten weggooien

Altijd jammer, eten weggooien. Maar in Goed eten staat het nog eens goed uitgelegd, dat is ook ecologisch jammer.  Want het kost wat aan de natuur om, ik zeg maar wat, een bussel prei te fabriceren. En dan drie van de vier stokken weggooien, dat is gewoon stom. Dus kleinere porties koken en beter inschatten wat Michiel de volgende ochtend voor ontbijt alsnog kan binnenspelen, restjes beter verwerken (omeletten, ik moet me daar eens op toeleggen) en ik ga een maand lang opschrijven wat we weggooien. En als ik me diepschaam, dan nog een maand. Tot het beter is. Doe je mee?Ik kieperde vandaag alvast een restje rijst in de soep.

• meer thee drinken

Ik heb wat lekkere thee gekocht. Ik moet betere thee drinken om te vermijden dat ik toch nog koffie begin te drinken. Want daar krijgt ge  ne kleffe mond van en uwen adem stinkt. Maar oh, wat kan dat toch lekker ruiken, hm.

• geen leren sjakosjen meer

De aandachtige lezer merkt op dat een sjakosj geen eten is. Dat klopt, al heb ik een hond onlangs het omgekeerde zien denken. Maar hoe zit dat eigenlijk met leer? Komt dat van beesten die sowieso al worden opgegeten? Geen leren schoenen, dat lijkt me iets te straf. Maar geen leren sjakosj, dat is prima te doen. Denk ik. Ik ga sebiet al eens zien.

Ik word geitenwollensokkiger met de dag, zonder het spiritueel/alternatieve gedoe dat daar meestal snel bij komt kijken. Ik voel me er goed bij, voilà.
Twee tips nog. Goed Eten, wat een boek. Ik durf wel niet aan het hoofdstuk over kaas beginnen (er staat iets van kalfjesleed). Maar zo tof en ik maak straks tarte tatin met witloof en knolselder.
En dan ook Food Inc. Een goede documentaire, al is het wel heel Amerikaans. Kom maar langs om  hem te lenen.

voornemen #2: water drinken

Er is nu zelfs discussie of (veel) water drinken gezond is. Stel je voor. Binnenkort is zelfs een appeltje niet meer gezond.
Ik ga dus geen artikel opzoeken waarom water gezond is. Ik ga dat gewoon doen, meer water drinken. Van de kraan nog wel. Bij ons thuis is dat lekker en op alle andere plekken ga ik daar niet over nadenken. De lucht is ook niet overal even fris en toch kan je best blijven ademen. En wie flessenwater drinkt loopt het risico zo'n afgelikte familie te worden zoals Evian, Nestlé, Spa en co ons wilt doen geloven.




Dat wil je toch niet? Kom, drink maar mee van de kraan.

Alvast een wedstrijdje gestart met mijn collega voor het water drinken op kantoor. De eerste uitzonderingsregel hebben we al meteen gelanceerd op de eerste dag van onze wedstrijd: op dagen dat er champagne te krijgen is, wordt men vrijgesteld van de verplichte liter water per werkdag. Ja, het was een fijne dag vandaag.

Voornemen #1: meer lezen

Er was een tijd dat ik elke week naar de bib ging. En elke week had ik mijn boeken gelezen. Vijf stuks. Afgestempeld op een groene kaart, die dan in het plastic mapje vooraan het boek werd geschoven. Ik had op een bepaald moment zelfs alle boeken voor mijn leeftijd die er een beetje goed uitzagen gelezen. Mijn zus las nog meer. Stiekem, in bed. En dan mochten wij alleen naar de bib wandelen, kochten we snoep van ons zakgeld en kregen we alle nieuwe boekjes mee van de mevrouw van de bib. De vale oranje kleuren van de bib, de metalen rekken, de geur. Het is een groot stuk van mijn jeugd.

Onlangs ben ik met Oona voor het eerst naar de bib geweest, heerlijk.Ze leest heel graag en heel veel boekjes. Haar collectie bestaat ook al uit een dertig boeken denk ik. En in Berchem is er een heel goede kinderbib en ik heb alvast een ontdekking gedaan: Tom Schamp. Een geweldige illustrator en we geraken maar niet uitgekeken op 'Otto en de luchthaven'. Nog een keer dat boek? Geen probleem, meisje, nestel je maar hier, op mijn schoot, tussen mijn armen, leg je hoofd maar op mijn borst, ik hou het boek wel vast, sla jij de bladzijden om, ik vertel jou wat, jij vertelt mij wat en de tijd glijdt voorbij.




In 2013 wil ik meer lezen. Geen voornemen zonder actieplan, zegt de manager in mij. 3 strategieën om dit voornemen te doen slagen:
- minder crappy tv kijken. Ik was onlangs in een gesprek verwikkeld en bleek dat ik toch quasi elk flutprogramma toch een keer heb gezien (programma's over tienerzwangerschappen, niet-weten-dat-je-zwanger bent, vieze ziektes en daarmee op tv willen komen, Jani (!), Junior Masterchef, iets met cupcakes, ...).
- op de trein lezen. Vroeger las ik veel op de trein. Toen las ik de krant en tegenwoordig werk ik veel. In 2013 wil ik af en toe gewoon een boekperiode in het leven roepen en dan in één keer (dus in een aantal treinritten) een boek uitlezen.
- meer op vakantie gaan. Want op vakantie lees ik graag en veel. Dus daarom zijn de reizen naar Portugal en Frankrijk al gepland. 

Sinds vorig jaar zit ik op Goodreads, jaaaaaa, nog een sociaal netwerk. Maar een lijstjes-sociaal netwerk en dat vind ik handig. Ik kan bijhouden wat ik gelezen heb en wat ik nog wil lezen. (de enige reden waarom ik niet op Pinterest zit is omdat ik wéét dat ik daar snel aan verslaafd zou zijn).

Korte samenvatting van de 'to reads':
klassiekers: De gebroeders Karamazov (staat al in de kast) & Nooit meer slapen
non-fictie: boek van Peter Mertens en 'the tipping point', geen idee of ik dat graag ga lezen
romans: Arthur Japin bijlezen (ik sta 2 boeken achter), Saramago bijlezen (2 meesterwerken gelezen, hoe zou de rest zijn), Joost Vandecasteele (ik lees zijn columns soms wel graag).

Het eerste boek van 2013 werd al op 2 januari gelezen: Mr. Gwyn van Alessandro Baricco. Fantastisch boek, maar ik had niet anders verwacht. Wat een schrijver. Wat een boek. Met inhoud en vorm spelen alsof het niets is en daarbovenop een mooi verhaal.
Maar meer details dus op Goodreads.